De novissima Vallisoleti sessione habita

De nuntiis nonnullis evulgandis illud iuvat nuntiare, die scilicet 19 mensis Decembris apud sedem ad Moderatores Rerum Didascalicarum novissimum fuisse Vallisoleti conventum postremum huius anni, quem convenerunt professores magistrique octo ad singulas quae apud nos sunt Universitates probationem Latinitatis excolendae proponentes moderaturasque.

Carolo Pérez praeside, ad Universitatem Burgalensem professore cathedrario, Eusebia Tarriño, quae ad Salmanticensem, Michael Angelus González qui ad Vallisoletanam Mauriliusque Pérez ad Legionensem quod ad Universitates attinet convenerunt professores profestricesque, quibus addendi sunt illi quattuor ad lycea, Maria Theresia nempe Barriuso Burgalensis, Iesus Álvarez Salmanticensis, Carolus Viloria Vallisoletanus Ansgarius denique Ramos Legionensis comitantes.

Salutationibus enim dictis iam ad rem venimus:

Carolus Pérez in primis de probatione superiore Latinitatis, quam discipuli mensibus Iunio atque Septembri superioribus passi sunt brevissimam protulit relationem, unde illud compertum nobis est, maximam enim partem discipulorum, plures autem Iunio mense quam Septembri, probationem superavisse, id quod plerumque fieri solitum est. Minimis spernendisque exstantibus inter quattuor Universitates differentiis, discipulos Legionenses primas tulisse in probatione nonnulli convenientium commentati sunt. 

Ad calendarium hoc anno propositum postea venimus: diebus enim 13, 14 et 15 mensis Iunii atque 11, 12 et 13 mensis Septembris pericula hodierna esse celebranda nuntiatum est.


His traditis notis nuntiisque, ad cogitationes commentariosque aperiendos communicandosque de ratione structura sensu scopo fine proposito proponendoque ad probationem illam quod attinet, quomodo nempe eam melius aptandam meliorandam corroborandam possimus sapidissimo colloquio adhibito ventum est.


Quo ex colloquio illud imprimis perlucide nobis omnibus patuit, plures exstare in dies eos magistros magistrasque -nonnullis autem adhuc dissentientibus- qui novam aptioremque rationem linguae Latinae docendae discendaeque credant esse adhibendam, quae ratio non modo rationibus grammaticis -necessariae omnino quae semper (quis ita amens qui dubitet?) sunt atque quasi ceterarum fundamenta erunt- atque in conversionibus faciendis,  sed etiam usu vivo linguae, id est, colloquiis compositionibus dissertationibus dictationibus fabulis scaenicis inter alias huiusmodi res inniti debeat: progrediendum ergo est  denuo nobis via illa, quam humanistae illi qui fuerunt linguae excultores doctoresque optimi iam aliquando emensi sunt, quam viam pro dolor numquam relinquere debuissemus...!


De ceteris tunc temporis tractatis ecce breve compendium: analysim syntacticam non seiunctam a morphologicam, immo arctissime coniunctas duas res discipulis agendas, in vocabulis explicandis quod ad eorum phoneticam evolutionem attinet, non tantum exitum, immo tempora singula explananda esse, regulis adhibitis singulis additis in explanatione aperienda; vocabula discipulis explananda figuras quoque verbales fore; litteras Latinas cognoscendas ita tractari debere, ut discipuli non modo nomina scriptorum eorumque operum titulos aut argumenta, immo quantum possumus eas convertamus litteras in sanguinem et sucum discipulorum; pulchritudinem denique atque ornatum chartarum necnon ortographicam correctionem discipulis sedulo servandas esse omnes voluerunt.


Quibus peractis rebus, iam ad consilia de proximis probationibus faciendis proponenda transiimus: 


Conveniunt omnes sectione Legionensi admonente Caesarem auctorem aptum discipulis laborantibus retinendum esse, at aliter de Cicerone fuit universa sententia, iuxta quam orationibus eius relictis depositisque, quarum argumentum nimis implicatum pro captu discipulorum esse videtur, ad epistulas quas noster ad amicos, ad familiares, ad Atticum illum scriptas habuit, nobis sit convertendum: brevem ergo earum epistularum nobis est conficiendam anthologiam indice sive minimo nominum glossario locupletem -Carolo Viloria admonente- ad quem persequendum laborem iam quattuor Universitates sunt convocatae.


Ceterum ad proverbia sive locutiones Latinas quod pertinet indicem earum certum constituendum omnibus est decretum, tali autem modo ut non amplius quam centum et quinquaginta eo complectantur indice. De cuius indicis confectione Iesus Álvarez Salmanticensis ille professor primam statuit curam dandam.


Ad litteras denique Latinas quod attinet, Legionensibus sodalibus proponentibus, Ovidius ille optimus qui fuit poeta in numero eorum discipulis cognoscendorum et amandorum includi iussus est.


Commentario addito a Vallisoletanis sodalibus de vocabulo Latino explanando, latiorem nempe fusioremque id habere campum lexicum adhibendum volentibus, sessio hora fere secunda postmeridiana ad finem pervenit suum.


Quibus de omnibus rebus habeas infra, lector suavissime, compendium aliud Hispanico exarato sermone.


Valeatis omnes quam optime!

Acta sive compendium sessionis Vallisoletanae

De sessione apud Legionenses nuper habita

Die 24 huius mensis Novembris, die nempe Iovis, prima huius scholaris temporis sessio ad probationem maturitatis, quam olim vocabant, moderandam celebrata est. Quam enim sessionem Maurilio Pérez optimo de Latinitate professore cathedrario merito praeside, duodecim plus minus convenerunt sodales eo declarato animo, ut singulas singuli eorum sententias de optima ratione examinandi necnon de accomodato argumento tractando aperirent.

Omnibus enim congregatis benigneque exceptis sodalibus salutatisque, primas Maurilius ille egit partes illud praenuntians, quod eas, quas admonituri essemus admonitiones sive commendationes persequendas, ante quam proximus aut insequens inciperit annus aut confirmandas aut revera agendas non esse, quippe quae in coetum apud Universitatem Burgalensem proximis habendum diebus proponendae consulendae probandae efficiendae consultationes esse videantur.

Iam enim ad quaestionem illam sat vexatam venimus, utrum Caesarem auctorem Latinum discipulis discipulabusque proponendum optimum opportunumque esse credamus necne: nonnullis enim eisdemque diversis apertis sententiis, de certamine illi palmam reportarunt qui Caesarem variis de causis retinendum esse putarunt.
Aliter autem de Cicerone factum est: qui quidem scriptor optimus cum sit, non ita aptum discipulis erudiendis perplurimis reputatur si de eius saltem orationibus est iudicandus: cuius enim orationes nimis discipulis difficiles esse videntur intellectu ex eo, quod syntaxis implicata nimis, vocabulorum copia latissima, immo argumentum earum adeo a captu discipulorum remotum sepositumque iacet ut difficilius qui revera in medullam penetrare possit invenires discipulum. Quibus sepositis dimissisque orationibus, ad epistulas eas, quas Cicero ad familiares, ad Atticum, ad alios aliquando conscripserit nos converturos decretum est, tali autem consilio ut haud totas, immo aliquas easque selectas idoneasque discipulis proponamus legendas et interpretandas. Quem ad finem consequendum parvum gregem a sodalibus quibusdam compositum, qui parvam conficiat epistularum anthologiam, constituendum est decretum.

Habeas, lector suavissime, enim maximam partem argumentum eius sessionis apud nos nuper celebratae: nonnullis aliis vero propositis rebus addendis, iam caput quaestionis aperuimus: sin autem amplius fusiusque de illo quicquam compertum habere velles, ad chartulam infra collocatam te conferas suaviter admonemus.

Valeas semper quilibet legis!

De Compendio Sessionis Apud Sodales Legionenses

De sessione Vallisoleti nuper habita

Die 17 mensis Decembris professores profestricesque probationem Latinam nostram ad regionis discipulos seligendos qui curant, una cum singulis magistris magistrabus unicuique civitati universitaria sede praeditae pertinentibus Vallisoletum ad aedificium sedis res ad cultum et institutionem curantis convenimus. Cui conventui Stella Perez, profestrix cathedraria quae in Vallisoletana Universitate linguam cultumque Latinos docet, praefuit, a ceteris sodalibus comitata, quorum in numero Carolus Perez atque Maurilius Perez cathedrarii professores hic apud Legionenses, ille vero apud Burgalenses numerantur. Addendi etiam magistri magistraeve quaterni in lyceis singulis versantes, nominibus Teresia eademque Burgalensis, Iohannes Ludovicus Vallisoletanus, Iesus Salmanticensis Ansgariusque Legionensis.

Inito conventu atque rebus ad grapheum absolutis, de argumento ordinatim tractando actum fuit: imprimis Stella Perez praeses ab omnibus circumstantibus de statu rerum humaniter rogavit: quomodo enim res ad singulos nos se haberent, quales apud discipulos probationes superiores earumque exitus fuerint, et quo pacto conventus proprii ad sodales uniuscuisque regionis iam aliquando habiti se habuissent. Quibus rebus perspectis ad dies aptiores novae hodiernaeque probationi faciendae constituendos ventum est: quos dies 14, 15 et 16 mensis Iunii quod ad probationem ordinariam, dies autem 12, 13 et 14 mensis Septembris quod ad extraordinariam pertinet decernendos visum fuit.

De ratione deque structura probationis postea curantes nihil novi addendum neque adimendum placuit, ita ut eadem atque anno superiore ratio examinandi discipulis discipulabusque usurpanda sit.

Iam postremo venimus ad nova consilia necnon incepta anno proximo progredientibusque destinata proponenda: videres hic temporis eum qui statu conditioneque discipulorum ante oculos posito nullam rogaret habendam mutationem, videres alium cui vocabula plurima memoriae discipulis mandanda maximi momenti res videatur, quam si omnes satis curavissent rem nulla necessitas tempus terendi in dictionarii paginis evolvendis esset, videres quoque alium cui Caesar eiusque commentarii non satis proponendi videantur ea perspecta causa, quod neque argumentum neque sermonem eius aptissima aut cum placitis discipulorum nostra aetate congruentia sane esse videantur, alium tum videres qui maioris momenti in probatione aestimanda quam nunc temporis fit quaestiones ad phoneticam explanandam esse credat, adde tandem eum qui certum definitumque Latinorum proverbiorum corpus sive indicem constituendum admoneret, quam sententiam alii varii quoque probari voluissent.

Quarum omnium rerum cum Stella praeses nostra bonam accepisset notitiam, omnia singula in posterum magna diligentia disputanda promisit, nullam in praesentia commutationem futuram asseveravit nisi illud forte, quod omnium consensu novam eamque vividiorem rationem litteras Latinas edocendi agitandique proponere placitum fuit, eo autem pacto ut auctores Latini non modo nomina mera in indice quodam operum titulorum referto, sed homines veri odio invidia amore cupidine gloriaeve studio capti ante discipulorum discipularumque oculos versari videantur, id quod solis nudisque commentariis adhibitis psitaccorumque more redditis numquam adeptus esses, id contra quod carminibus quibusdam notissimis voce propria eaque elata palam a singulis discipulis recitatis fabulisve scaenicis, minimae quae sint, peractis aliisve denique modis vividissimis usurpatis nimirum quam facile factu obstupescamus talia experiendo.

Ad finem sessionis iam nobis perventis, quae duas per horas plus minus producta est, valedictionibus dictis ad aliam proximam occasionem conveniendi nos invicem destinavimus.

Valeatis quam optime sodales amicique!

De proximo conventu Vallisoleti habendo

Proximo die 17 huius mensis, die scilicet Veneris, conventus apud professores cathedrarios eosque probationis Latinae moderatores necnon sodales ad quattuor provincias nostrae regionis qui pertinent Vallisoleti habendus, qui quidem occasio optima esse videtur ad vestras, quas aperuistis, opiniones sententiasque de ratione examinandi transferendas proferendasque. Scitote bene Maurilium nostrum et Ansgarium vestras quantum poterimus opiniones defensuros.

Videte idcirco compendium sive summarium, quod paravimus, proponendum eo autem pacto ut perlucide manifesteque consilia placitaque vestra cum intellegi tum accipi possint. Sin minus quis vestri nonnullum in eo inveniret mendum, nolite quaeso quam primum nos non admonere neque certiores facere statim emendaturos.

Valetis omnes quam optime, sodales!

De compendio ad probationem Latinam moderandam

De prima huius temporis sessione habita

Die 25 mensis Novembris, die nempe Iovis, prima ad probationem Latinam maturitatis fuit sessio, quam nonnulli sodales variis ex Legionensibus terris affluentes convenerunt.

Maurilio Pérez praeside, professor cathedrarius nostra in Legionensi Universitate qui est idemque moderator ad probationem apud Legionenses, sessio hora septima postmeridiana initium habuit. Cuius in prima parte Maurilius ille novum sodalibus se moderatorem tradidit nonnulla de ipso deque opere suo aperiens. Indice rerum agendarum persecuto, admonitiones necnon consilia commentati sumus varia, inter quas primum obtinent locum eae quae ad sententias proverbiaque Latinae certum in indicem constituendum ingerendas pertinent, de C. Iulio Caesare quoque auctore Latino utrum ad probationem recusando commutandoque necne: alios enim esse auctores eosque ad placita usumque discipulorum aptiores proponendos multi sunt qui putent, Senecam quidem aut Terentium Ovidiumque exempli gratia.

Visum nobis quoque fuit ut de ratione ea optima disputaremus ad litteras Latinas docendas tradendasque illud pro comperto habentes, quod non modo in auctoribus eorumque operum titulis nominandis, sed imprimis in discipulorum animis alliciendis commovendisque tota sit res ponenda, id quod ni ipsi discipuli locos selectos pulcherrimosque oculis suis legerint labiisque recitaverint difficilius assecutus eris.

Postrema in sessionis parte de instrumentis auxiliisque optimis ad linguam Latinam necnon eius litteras cultumque tractandas adhibendis paulum temporis disputatum est.

Ceterum condiciones probationis futuras easdem atque assuetas solitasque adhuc esse recognovimus. Rogatis denique sodalibus ut suas monstrarent opiniones atque in charta quadam de probatione facienda admonitiones aperirent sententias, quas professor moderator Vallisoletum postea transferre posset, conventus ad finem venit. Tempus quoddam adhuc fuit ut Ansgarius Legionensis sodalibus circumstantibus praeconium de Cursu Vivae Latinitatis proximis diebus incipiendo proferret, qui Cursus iam secundam Deo volente inibit editionem.

Addimus infra et documentum de sessione habita et praeconium eius antedicti cursus.

Valeatis omnes quam maxime, atque in proximum!

De_probatione_maturitatis

Cursus Vivae Latinitatis (editio secunda)